1935 - 1959 | 1960 - 1969 | 1970 - 1977

Życie i kariera Elvisa Presleya

Chronologia wydarzeń

25. kwietnia 1912 r.
Na świat przychodzi Gladys Love Smith.

10. kwietnia 1916 r.
Rodzi się Vernon Elvis Presley.

Czerwiec 1933 r.
Gladys i Vernon Presley zawierają związek małżeński.

8. stycznia 1935 r.
W Tupelo, Mississippi, na krótko przed udaniem się na spoczynek, w dwuizbowym domku zbudowanym przez swego męża oraz szwagra, Gladys Presley wydaje na świat braci bliżniaków. Pierwszy z nich, Jessie Garon, rodzi się martwy.
Drugi - Elvis Aaron - przychodzi na świat żywy i zdrowy. Będzie on jedynym dzieckiem Gladys i Vernona.

1935 - 1948
Elvis dorasta w bliskim związku ze swą rodziną, złożoną z rodziców, dziadków, ciotek, wujów i kuzynów - wszyscy mieszkają blisko siebie. Ciągle brakuje pieniędzy, lecz Vernon i Gladys robią, co tylko mogą, by zapewnić swemu synowi szczęśliwe dzieciństwo. Staje się on centrum ich życia. Przeprowadzają się w Tupelo z domu do domu.

Elvis chodzi wraz z rodzicami do Assembly of God Church, gdzie głęboko przeżywa - i rejestruje w swej pamięci - zarówno muzykę, jak i modlitwę. Silnie oddziaływuje na niego również mieszkający w sasiedztwie czarny bluesman oraz muzyka country, nadawana w programach radiowych i uwielbiana przez rodziców.

1945
Dziesięcioletni Elvis staje na krześle przed mikrofonem i śpiewa "Old Shep" podczas odbywającego się w Tupelo w ramach Mississippi - Alabama Fair and Dairy Show konkursu młodych talentów. Jest on transmitowany przez rozgłośnię radiową WELO. Elvis zdobywa drugą nagrodę. Jest nią 5 dolarów oraz bezpłatny wstęp na wszystkie odbywające się w czasie targów przejażdżki.

1946
Rodziców Elvisa nie stać na wymarzony przez niego rower, więc Gladys namawia go, aby przyjął zamiast roweru gitarę. Pierwsza gitara Elvisa kosztuje 12.95 dolarów i pochodzi z Tupelo Hardware Company. Rower musi poczekać do Gwiazdki 1947 r.

Jesień 1948
Elvis gra na swej gitarze i śpiewa "Leaft on the Tree" przed publicznością złożoną z dzieci uczęszczających wraz z nim do jednej klasy w Milam Junior High w Tupelo. Jest to pożegnanie. Razem z rodzicami pakuje dobytek rodziny i pomaga umocować go paskiem na dachu Plymutha, rocznik 1939. Cała rodzina jedzie do Memphis, w stanie Tennessee, w poszukiwaniu lepszych warunków finansowych. Pozostali członkowie klanu Presleyów i Smithów dołączą póżniej.

1948 - 1953
Elvis i jego rodzice mieszkają w budynkach należących do władz bądż małych wynajętych mieszkaniach na terenie biednej, północnej części Memphis. Życie nadal jest ciężkie. Vernon i Gladys imają się każdej pracy. Elvis chodzi do The Cristine School, a po jej ukończeniu zostaje uczniem L.C. Humes High School. Podejmuje różne prace, aby pomóc rodzicom i zarobić na swoje kieszonkowe. Klan Presleyowie - Smithowie nadal pozostaje w bliskim związku, a Elvis uczęszcza wraz z rodzicami do Assembly of God Church. Jako nastolatek nadal czyni wszystko, by zostać zauważonym z powodu swego śpiewu z akompaniamentem gitary. Swoje ubrania kupuje na Beal Street i chłonie granego tam czarnego bluesa i utwory gospel. Pojawia się także regularnie na całonocnych koncertach w dolnej części miasta, podczas których wykonywana jest biała i czarna muzyka gospel. Nosi długie włosy (w porównaniu ze standardami obowiązującymi w tamtych czasach) pokryte brylantyną oraz zapuszcza baki. Naprawdę różni się od innych dzieci i często określany jest mianem "odmieńca". Podczas swej nauki w Humes High, zdenerwowany i podekscytowany Elvis śpiewa z akompaniamentem swej gitary na szkolnym koncercie talentów. Ku własnemu ogromnemu zaskoczeniu, dostaje większe brawa niż ktokolwiek inny. Zwycięża, a następnie śpiewa na bis. Dobrze jest czuć zapach zwycięstwa i akceptacji słuchaczy!

3. czerwca 1953
Elvis zdaje maturę w Humes High School i otrzymuje świadectwo jej ukończenia.

1953
Tuż po zakończeniu nauki w Humes High, Elvis rozpoczyna pracę w Parker Machinist Shop. Tego lata wpada do The Memphis Recording Service, której część stanowi wytwórnia Sun i nagrywa na taśmie acetatowej "My Happiness" oraz "That's When Your Heartaches Begin" za cenę ok. 4. dolarów. (Studio to zaczyna być znane jako Studio Sun, choć przez wiele lat nie otrzymało tej nazwy oficjalnie. Dla uproszczenia w tekście tym używa się określenia Sun Studio). Właściciel studia nie jest obecny, więc sesję rejestruje Marion Keisker. Elvis chce usłyszeć jak jego głos brzmi na taśmie, ponieważ ma aspirację zostać profesjonalnym piosenkarzem. Przynosi płytę do domu i podobno daje ją matce jako bardzo spóżniony, dodatkowy prezent urodzinowy. Jesienią pracuje w Precision Tool Company i wkrótce ponownie zmienia pracę, przechodząc do Crown Electric Company. W Crown wykonuje różne zajęcia, włączając w to prowadzenie ciężarówki dostawczej. Oprócz tego uczęszcza do szkoły wieczorowej, gdzie próbuje przygotować się do zawodu elektryka.

Styczeń 1954
Elvis nagrywa w Sun kolejną acetatową płytę demo. Tym razem obecny jest właściciel, Sam Phillips, który - podobnie jak Marion Keisker - zainteresowany jest niezwykłym wyglądem i brzmieniem tego młodego mężczyzny.

Lato 1954
Pod wpływem sugestii Marion Keisker, Sam Phillips zaprasza telefonicznie Elvisa do swego studia, próbując nagrać nową piosenkę. Sam ma nadzieję umieszczenia jej na płycie. Piosenką tą jest "Without You", lecz Elvis nie śpiewa jej w sposób satysfakcjonujący Phillipsa. Sam pyta Elvisa, co może zaśpiewać, a Elvis w odpowiedzi wykonuje szereg popularnych utworów. Na Samie wywiera to wystarczająco duże wrażenie, by skontaktować Elvisa z dwoma lokalnymi muzykami, Scottym Moore'em (gitara) i Billem Blackiem (bass), by przekonać się, czy razem potrafią wykombinować coś, co jest warte zachodu. Nic nie jest naprawdę interesujące aż do 5. lipca, gdy - po nużącej sesji - Elvis wraz z muzykami wykonuje przyspieszoną wersję "That's All Right", autorstwa Arthura "Big Boy" Crudupa.

Piosenka ta, razem z "Blue Moon of Kentucky" na drugiej stronie, to pierwszy z pięciu singli, które Elvis nagra dla wytwórni Sun.

Elvis, Scotty i Bill zaczynają razem występować, a Scotty przyjmuje funkcję menagera grupy. Elvis kontynuuje pracę w Crown Electric. Grupa zaczyna występować w małych klubach i na innych krótkich imprezach w Memphis i na obszarze Południa, gdzie cieszy się - dzięki płytom oraz koncertom - średnią popularnością. Jedyny występ Elvisa w Grand Ole Opry kończy się niepowodzeniem, a jeden z oficjeli radzi podobno Elvisowi, by powrócił do zawodu kierowcy ciężarówki. Opry ma w tych czasach wyjątkowo duże znaczenie. Jest to dla Elvisa bolesne rozczarowanie w początku jego kariery.

Jesień / zima 1954 - 1955
Elvis, Scotty i Bill dalej nagrywają płyty i jeżdżą na trasy koncertowe.

16. pażdziernika 1954
Trójka wykonawców po raz pierwszy pojawia się w "Louisiana Hayride", cosobotnim show poświęconym muzyce country, które odbywa się w Shreveport, w stanie Louisiana, a przekazywane jest przez rozgłośnię KWKH. Show ten jest głównym konkurentem Grand Ole Opry, a transmitowany jest przez 190 stacji w trzynastu stanach. Prowadzi to do regularnych występów w The Hayride, a w listopadzie Elvis podpisuje jednoroczny kontrakt, przewidujący udział w 52. programach nadawanych w sobotnie noce. Jest to ogromny przełom, ponieważ jednak popularność Elvisa ciągle wzrasta, zobowiązania wobec Hayride chronią go przed koniecznością dalekich podróży poza obszar Południa, mających na celu rozwinięcie kariery na większą skalę. W czasie swych związków z Hayride Elvis spotyka "Colonela" Toma Parkera, promotora i menagera, związanego z szeregiem różnych imprez, w tym także z "The Louisiana Hayride". Parker jest również managerem gwiazdy country, Hanka Snowa. Wcześniejszym klientem Parkera był również wybitny przedstawiciel tego gatunku muzycznego, Eddy Arnold.

Styczeń 1955
Elvis podpisuje kontrakt z Bobem Nealem, który zostaje jego managerem.

1955
Elvis, Scotty i Bill dalej wyruszają na swe własne trasy koncertowe. Równocześnie koncertują z wieloma różnymi gwiazdami muzyki country - również z tymi, które związane są z Hayride. Jest w te występy zaangażowany Colonel Parker. Wspólne występy obejmują również trasy koncertowe z Hankiem Snowem. Elvis nadal pojawia się regularnie w Hyride. Do jego zespołu dołącza perkusista D.J. Fontana. Wiosną Elvis podejmuje wysiłki zmierzające do włączenia go do składu artystów występujących w programie telewizyjnym "Arthur Godfrey's Talent Scouts". Jego kandydatura zostaje odrzucona. Jak zwykle, jego koncerty przed żywą publicznością spotykają się z żywiołową reakcją nastolatków, głownie ich żeńskiej części. Jego niezwykły styl, ruchy przepełnione seksem oraz uroda zaczynają - bez względu na miejsce - wywoływać coraz większą ekscytację. Czasami tłumy łamią bariery odgradzające scenę, powodując niemal rozruchy. Elvis zdobywa coraz większą popularność i przykuwa uwagę całego kraju. Colonel Parker zaczyna coraz bardziej angażować się w jego karierę.

15. sierpnia 1955
Elvis podpisuje kontrakt managerski z "Hank Snow Attractions", będącym wspólnym przedsięwzięciem Snowa i Colonela Toma Parkera. Bob Neal pełni nadal funkcję doradcy technicznego.

Colonel Parker ma stać się od tego czsu wyłącznym managerem Elvisa. Wkrótce kończą się związki Elvisa z Hankiem Snowem.

20 listopada 1955
Elvis podpisuje swój pierwszy kontrakt z RCA Records. Colonel Parker negocjuje sprzedaż kontraktu z Sun, obejmującego pięć singli i nie wydany materiał nagrany dla tego studia. Cena jest bezprecedensowa - 40 000 dolarów, z 5 - tysięcznym bonusem dla Elvisa. RCA wkrótce wypuszcza 5 singli zrealizowanych dla Sun. W tym samym czasie Elvis podpisuje kontrakt z Hill and Range Publishing Company, która przekształci się w odrębną firmę pod nazwą Elvis Presley Music, Inc. Elvis będzie dzielił z Hill and Range prawa autorskie do nagranych piosenek, zakupionych dla niego przez tę firmę. Jest obecnie najgorętszą nową gwiazdą przemysłu muzycznego.

10 stycznia 1956
Dwa dni po swych 21. urodzinach, Elvis bierze udział w swej pierwszej sesji nagraniowej dla RCA, która odbywa się w studiu wytwórni w Nashville. Pośród piosenek przeznaczonych do nagrania podczas tej sesji znajduje się "Heartbreak Hotel".

The Jordanaires, kwartet gospel oraz popularna grupa country tworząca tło wokalne, rozpoczyna na tej sesji współpracę z Elvisem. Wkrótce rozpocznie też wspólne tournées artystyczne. Ponadto pojawi się obok Elvisa w kilku filmach i aż do końca lat 60. pozostanie główną grupą tworzącą tło wokalne.

27 stycznia 1956
Singiel Heartbreak Hotel / I Was The One zostaje wypuszczony przez RCA i w pierwszych trzech tygodniach jego sprzedaż przekracza 300 000 kopii. Wkrótce osiągnie pierwszą pozycję na liście singli pop "Billboardu" i pozostanie na niej przez osiem tygodni. Zajmie również 1. miejsce na liście country, a na liście R & B zostanie odnotowany na 5. pozycji. Staje się pierwszym singlem Elvisa sprzedanym w ponad 1 000 000 nakładzie i pierwszym, który osiągnie status złotej płyty.

28. stycznia 1956
Elvis wraz ze Scottym, Billem i D.J. pojawia się w "Stage Show", którego producentem jest Jackie Gleason. Gwiazdami programu nadawanego przez sieć CBS są Tommy i Jimmy Dorseyowie. Jest to pierwszy występ telewizyjny Elvisa.

W następnych tygodniach pojawia się w "Stage Show" jeszcze pięciokrotnie, wywołując poruszenie w całym kraju. Ostatni z tych sześciu występów ma miejsce 24. marca. W ciągu całego tego okresu nadal jeżdzi na trasy koncertowe. Bierze też udział w "Louisiana Hayride", z którym wciąż związany jest kontraktem. Sława i "niesława" nieustannie wzrastają.

Luty 1956
Gdy "Heartbreak Hotel" podąża w górę list przebojów po swej drodze do pierwszej pozycji, singiel "I Forgot To Remember To Forget" / "Mystery Train", piąta i ostatnia płyta wypuszczona przez wytwórnię Sun, osiąga szczyt listy "Billboardu" w kategorii najlepszych singli country. Jest to pierwszy przebój numer 1 na liście ogólnokrajowej.

13. marca 1956
RCA wypuszcza pierwszy album Elvisa, zatytułowany po prostu "Elvis Presley". Album ten wkrótce dociera do pierwszej pozycji listy "Billboardu", na której pozostaje przez pięć tygodni. Jest to pierwszy album Elvisa, ze sprzedaży którego wpływy przekroczyły 1 milion dolarów, co przyniosło nagrodę w postaci złotej płyty.

1. kwietnia 1956
Elvis zostaje poddany pierwszemu testowi filmowemu dla Paramount Studios w Hollywood. Synchronizuje słowa "Blue Suede Shoes" i występuje w jednej ze scen nie nakręconego jeszcze filmu "The Rainmaker", w którym ostatecznie się nie pojawi

3. kwietnia 1956
Elvis bierze udział w programie sieci ABC "The Milton Berle Show", który stanowi produkcję wyjątkową z uwagi na fakt, że realizowany jest na pokładzie lotniskowca "USS Hanckock".

6. kwietnia 1956
Elvis podpisuje siedmioletni kontrakt filmowy z Hallem Wallisem i Paramount Pictures.

23. kwietnia - 9. maja 1956
Ze względu na histerię, jaką wywołuje podczas swych koncertów, Elvis dostaje dwutygodniowy letni angaż w hotelu "New Frontier" w Las Vegas. Jego występy nie są jednak tym, co może spotkać się z ciepłym przyjęciem dorosłej widowni, złożonej głównie z bywalców kasyn gry. W ciągu tych dwóch tygodni zarówno singiel "Heartbreak Hotel", jak i album "Elvis Presley", pojawiają się na pierwszej pozycji obu list "Billboardu" w kategorii pop (lista singli oraz lista albumów).

Bezpośrednio po zakończeniu angażu, Elvis kontynuuje trasy koncertowe na terenie całego kraju oraz nadal wypuszcza płyty. Tłumy na koncertach stają się coraz większe i coraz bardziej oszalałe. Sława Elvisa rośnie niezwykle gwałtownie. Niektóre z jego występów muszą kończyć się wcześniej, ponieważ fani szturmują scenę. Elvis wywołuje istne pandemonium wszędzie tam, gdzie się pojawia.

5. czrwca 1956
Elvis ponownie występuje w "The Milton Bearle Show", tym razem w studiu, gdzie program jest zwykle realizowany. Do Scotty'ego, Billa i D.J. dołącza tworząca tło wokalne grupa "The Jordanaires". Wśród piosenek wybranych przez Elvisa znajduje się wykonany w niezwykle zmysłowy sposób utwór "Hound Dog", który dzieciaki znajdujące się wśród publiczności doprowadza do szaleństwa. Następnego dnia prasa oraz część dorosłej widowni oglądającej program nie szczędzi słów oburzenia. Jest to jedno z najbardziej kontrowersyjnych wykonań Elvisa. Ale te słowa oburzenia to jedynie paliwo, które roznieca jego pozornie możliwą do powstrzymania popularność do rozmiarów większych niż kiedykolwiek.

Kontynuowane są trasy koncertowe, wciąż też pojawiają się nowe płyty. W tym czasie Elvis, ze swymi pełnymi seksu ruchami i brzmieniem, w którym słyszalne są wpływy czarnoskórych wykonawców, wywołuje potępienie pewnych frakcji "zdrowego moralnie" i "broniącego moralności" establishmentu oraz środowisk religijnych. Ale dzieciaki to uwielbiają!

1. lipiec 1956
Elvis pojawia się w programie sieci NBC "Steve Allen Show".
Tej nocy wśród jego wykonań znajduje się bardziej stonowana wersja "Hound Dog". Allen kazał włożyć Elvisowi biały krawat i czarny frak z długimi połami i zaśpiewać tę piosenkę do żywego psa o imieniu Basset. Miała to być żartobliwa odpowiedż na wszystkie kontrowersyjne elementy występu, który miał miejsce miesiąc wcześniej. Elvis dostosował się do poleceń, lecz nie był z tego zbyt zadowolony. Wziął również udział w komediowym skeczu kowbojskim wraz z Allanem, Imogene Coca i Andym Griffithem.

Elvis wciąż jeżdzi na trasy koncertowe i bierze udział w sesjach nagraniowych, wypuszczane są nowe płyty. Towarzyszą temu kontrowersyjne opinie oraz głosy potępienia równoległe ze wzrostem popularności. Ed Sullivan, który powiedział kiedyś, że w swym programie nie pokaże nigdy Kogoś takiego, jak Elvis Presley, zmienia swe przekonanie widząc, jak rosną wskażniki oglądalności programów Berle'ego i Allana z udziałem Elvisa. Doprowadza to do umowy na jego trzy występy za astronomiczne honorarium w wysokości 50 000 dolarów. Jest to najwyższa kwota, jaką do tej pory zapłacono jakiemukolwiek wykonawcy za występ w show rewiowym.

Sierpień 1956
Elvis rozpoczyna zdjęcia do swego pierwszego filmu, "Love Me Tender", realizowanego przez wytwórnię 20th Century Fox, do której został wypożyczony przez Paramount. Film ma pierwotnie nosić tytuł "The Reno Brothers", lecz ulega on zmianie przed wypuszczeniem gotowej produkcji. Ma to na celu zbicie kapitału na będącym - zgodnie z przewidywaniami - wielkim hitem utworem, stanowiącym część ścieżki dżwiękowej.

9. września 1956
Elvis pojawia się na pierwszym ze swych trzech występów w "Ed Sullivan Show", najbardziej prestiżowym i najwyżej notowanym programie telewizyjnym owych czasów. Elvis jest główną atrakcją tego show - dzięki niemu wskażniki oglądalności są najwyższe, jakie kiedykolwiek uzyskał telewizyjny program rewiowy. Gospodarzem show jest aktor charakterystyczny, Charles Laughton, który zastępuje Sullivana powracającego do zdrowia po wypadku samochodowym

26. września 1956
W Tupelo, Mississippi, zostaje proklamowany "Dzień Elvisa Presleya". Rodzice Elvisa towarzyszą mu, gdy powraca do miejsca, w którym się urodził, teraz jako wielka gwiazda. Daje dwa koncerty podczas Mississippi - Alabama Fair and Dairy Show, tej samej imprezy, na której wystąpił w wieku 10. lat.
Tym razem na miejscu jest 1000 członków Gwardii Narodowej, którzy otaczają scenę, by kontrolować tłumy podekscytowanych fanów.

W tym czasie produkcja i sprzedaż souvenirów, na których wykorzystuje się imię, wizerunek i podobiznę Elvisa staje się częścią jego fenomenu. Wkrótce licencjonowane firmy będą produkować aż trzydzieści różnych wyrobów, takich jak kapelusze, T-shirty, dżinsy, chustki na głowę, tenisówki, koszule, bluzki, paski, torebki damskie, portfele, podpórki do książek, statuetki, szminki do ust, wody kolońskie, wypchane psy myśliwskie, materiały piśmiennicze, swetry, naczynia stołowe i wiele, wiele innych. Elvis i Colonel mają zapalić się do tego nowego przedsięwzięcia o charakterze niemal kultowym. Ma ono stać się na zawsze częścią marketingu Elvisa Presleya, wychodzącą naprzeciw niekończącym się żądaniom jego wielbicieli.

28. pażdziernika 1956
Elvis realizuje drugi ze swych występów w "Ed Sullivan Show".

16. listopada 1956
W Paramount Theater w Nowym Jorku ma miejsce premiera pierwszego filmu Elvisa, "Love Me Tender", poprzedzająca pojawienie się go po kilku następnych dniach na ekranach całego kraju. Film staje się bijącym rekordy frekwencji przebojem. Recenzenci filmowi nie wyrażają się żle o grze Elvisa w tym melodramacie, którego akcja rozgrywa się na amerykańskim Południu w okresie wojny secesyjnej lat 80. XIX w. Film ten pokazuje oczywiście Elvisa wykonującego kilka piosenek.

31. grudnia 1956
"The Wall Street Journal" donosi na swej stronie tytułowej, że w ciągu kilku ostatnich miesięcy Elvis dostarczył handlowcom zysk przekraczający 22 miliony dolarów.

Elvis kończy rok stanowiący oś jego kariery, w którym popularność w skali regionalnej utorowała mu drogę do bezprecedensowej sławy o zasięgu ogólnokrajowym i międzynarodowym. Ten szczególny rok 1956 był świadkiem narodzin gigantycznego przemysłu pamiątkarskiego o charakterze kultowym; początku pełnej sukcesów kariery filmowej; ogromnej sprzedaży płyt (pięć singli numer 1 na liście pop, dwa albumy na pierwszej pozycji listy pop oraz inne wielkie hity); historycznych występów telewizyjnych; bijących wszelkie rekordy frekwencji koncertów, budzących niespotykany nigdy wcześniej entuzjazm młodej publiczności oraz faktu o znacznie większym i poważniejszym.

W Ameryce Elvis stał się głównym i podstawowym symbolem nowej kultury młodzieżowej. Stał się także jedną z najbardziej kontrowersyjnych postaci w amerykańskim społeczeństwie. Jego unikatowe połączenie białej muzyki country i gospel, czarnego R & B i czarnej gospel music oraz białej muzyki pop, jego szczególny rodzaj charyzmy i talentu, a także osiągnięty dzięki tym wszystkim elementom sukces wywołający wiele kontrowersji, w ogromnym stopniu pomogły mu - bez najmniejszej premedytacji z jego strony - stać się podstawowym ogniwem i katalizatorem zmian w muzyce i kulturze pop oraz postawie amerykańskiego społeczeństwa. Odtąd nic nie będzie już tym, czym było wcześniej - ani dla Elvisa Presleya, ani dla świata.

6. stycznia 1957
Elvis po raz trzeci i ostatni pojawia się w "Toast of the Town Show" Eda Sullivana. Cechą charakterystyczną tego występu jest fakt, iż Elvis pokazywany jest przez kamery jedynie od pasa w górę. To zabawne, że po wszystkim, co Elvis prezentował podczas swych telewizyjnych występów w roku poprzednim, właśnie teraz doszła do głosu cenzura. Rzeczą szczególnie zdumiewającą i wręcz śmieszną jest fakt zastosowania tych wskazówek operatorskich również w momencie wykonywania przez Elvisa standardu gospel, "Peace In The Valley", jednej z pięciu piosenek, które zaśpiewał w tym programie Sullivana. Sam Ed Sullivan próbuje w sposób dość niejasny - biorąc pod uwagę jego wcześniejsze wypowiedzi oraz sposób realizacji programu - rozwiać kontrowersje narosłe wokół Elvisa, gdy wchodzi na scenę, by mu podziękować i powiedzieć publiczności obecnej w studiu oraz milionom Amerykanów zgromadzonych przed odbiornikami telewizyjnymi, że to "naprawdę przyzwoity i dobry chłopiec". Oświadcza także, że praca z Elvisem była wielką przyjemnością. Ed Sullivan jest osobą wywierającą największy wpływ na telewizyjną widownię oraz jednym z ludzi obdarzonych największą władzą w przemyśle telewizyjnym tego okresu.

Elvis wciąż podróżuje, daje koncerty, bierze udział w sesjach nagraniowych, wypuszcza płyty. Nadal też budzi kontrowersje i zainteresowanie opinii publicznej.

Styczń 1957
Elvis rozpoczyna realizację swego drugiego filmu, "Loving You".

3 lutego 1957
"The New York Times" publikuje artykuł zatytułowany "Presley Records a Craze in Soviet Unoin", informujący, że na terenie Związku Radzieckiego płyty Elvisa nie są dostępne w żaden legalny sposób. Artykuł ten odnotowuje fakt produkcji bootlegów przy zastosowaniu promieni rentgenowskich oraz ich sprzedaż na "czarnym rynku" w Leningradzie po 50 rubli (ok. 12,50 dolarów) za jeden egzemplarz. W tym czasie jest to kwota naprawdę bardzo duża.

Marzec 1957
Elvis kupuje posiadłość Graceland dla siebie, swych rodziców oraz babci ze strony ojca. Pragnie, aby wszyscy zamieszkali tam razem możliwie najszybciej. Będzie to możliwe na początku kwietnia.

Kwiecień 1957
Ciągle znajduje się na trasie ze swym show, Elvis po raz pierwszy występuje poza obszarem Stanów Zjednoczonych, pojawiając się w Kanadzie.
2. kwietnia daje dwa koncerty w Toronto, a 3. kwietnia dwa kolejne w Ottawie.

Maj 1957
Elvis rozpoczyna pracę nad swym trzecim filmem, "Jailhouse Rock". Realizuje go wytwórnia MGM.

9 lipca 1957
Odbywa się premiera drugiego obrazu filmowego Elvisa, "Loving You". Wpływy z rozpowszechniania szybko plasują go w pierwszej dziesiątce najbardziej kasowych filmów. Najbardziej przebojowe płyty, to płyta z piosenką tytułową oraz bijący rekordy sprzedaży klasyczny już hit "Teddy Bear".

Podróże, trasy koncertowe, nagrywanie i wypuszczanie płyt oraz osobista prezentacja przez Elvisa swego show trwają nadal.

31. sierpnia 1957
Elvis występuje w Vancouver. Jest to trzecie miasto kanadyjskie, w którym pojawia się ze swym show. Jak pokaże przyszłość, będzie to ostatni koncert poza granicami Stanów Zjednoczonych.

27. września 1957
Elvis raz jeszcze powraca do miasteczka, w którym się urodził, by dać tam koncert. Tym razem jest to koncert charytatywny, z którego dochód ma być przeznaczony na realizację projektu budowy "Elvis Presley Youth Recreation Center", (Ośrodek Sportu i Rekreacji dla Dzieci i Młodzieży im. Elvisa Presleya - przyp. tłum.) w Tupelo, Mississippi. Tereny obejmują miejsce, gdzie znajduje się dom, w którym Elvis przyszedł na świat. Przez resztę swego życia będzie on regularnie wspierał Ośrodek finansowo. (Ośrodek ten jest dziś wciąż powszechnie dostępny i wykorzystywany przez wszystkich mieszkańców Tupelo. Dom, w którym urodził się Elvis, jest udostępniony dla zwiedzających. Znajduje się tam również małe muzeum i pamiątkowa kaplica - pomnik.)

17. pażdziernika 1957
W Memphis odbywa się premiera trzeciego obrazu filmowego Elvisa, "Jailhouse Rock", który w listopadzie trafia na ekrany kin w całym kraju i szybko trafia do pierwszej piątki najbardziej kasowych filmów. Piosenka tytułowa staje się ogromnym hitem. Wiele lat póżniej, film ten będzie uważany za jedno z największych osiągnięć aktorskich Elvisa, konkurując jedynie z jego rolą w nakręconym w r. 1958 obrazem "King Creole". "Jailhouse Rock" zostanie uznany za najlepszy ze wszystkich filmów "rock - opera", a scena, w czasie której wykonywany jest utwór tytułowy, będzie traktowana jak coś, co określić można mianem "dziadka" videoklipów z utworami muzyki typu pop i rock - formy muzyczno-filmowej, która stała się bardzo popularna i rozpowszechniona w latach 80.

10,11 listopada 1957
Elvis po raz pierwszy występuje na Hawajach.

Grudzień 1957
Elvis oraz jego rodzina cieszą się swymi pierwszymi świętami Bożego Narodzenia spędzonymi w Graceland. Elvis otrzymuje oficjalne pismo informujące o powołaniu go do wojska. Dzień, którego się spodziewano, miał nadejść już wkrótce.

Początki stycznia - pierwsze dni marca 1958
Elvis kręci zdjęcia i nagrywa utwory do swego czwartego filmu, "King Creole".

15. marca 1958
Elvis daje dwa koncerty w Memphis. Mają to być jego ostatnie występy sceniczne aż do zwolnienia z wojska w r. 1960.

24. marca 1958
Elvis Presley zostaje wcielony do US Army przez Komisję Poborową w Memphis i otrzymuje swój wojskowy numer - 53310761.

25. marca 1958
W Fort Chaffe w stanie Arkansas odbywa się słynne strzyżenie nowego rekruta.

29. marca 1958
Szeregowiec Presley przybywa do Fort Hood, Texas, w celu odbycia treningu podstawowego i ma tam stacjonować przez okres 6. miesięcy. Jego rodzice wkrótce przeprowadzają się do wynajętego domu, znajdującego się w pobliżu bazy wojskowej.

10. czerwca 1958
Po zakończeniu treningu podstawowego, w czasie swego pierwszego urlopu, Elvis bierze udział w sesji nagraniowej - ostatniej przed zakończeniem służby wojskowej w r. 1960.

Lipiec 1958
"King Creole", czwarty film Elvisa, trafia na ekrany kin w całym kraju. Za rolę w tym filmie otrzyma on najlepsze w całej swej karierze filmowej recenzje. W obsadzie filmu znajdują się takie gwiazdy, jak Carolyn Jones, Walter Matthau, Dean Jagger i Vic Morrow. Wszystko to sprawia, że "King Creole" trafia do pierwszej piątki najlepszych i najbardziej popularnych filmów. Jest on dziełem słynnego reżysera Michaela Curtiza ("Casablanca") kręconym w Nowym Orleanie, a opartym na podstawie powieści Harolda Robbinsa "A Stone For Danny Fisher".

Będzie on uważany za najlepszy film Elvisa, jego największe osiągnięcie aktorskie i udowodni niezbicie tkwiący w nim potencjał umożliwiający mu zostanie szanowanym, poważnym aktorem dramatycznym, chociaż realizacja tego pragnienia na zawsze pozostanie jedynie w sferze marzeń.

Sierpień 1958
Gladys Presley zaczyna chorować i powraca do Memphis, gdzie ma być hospitalizowana z powodu ostrej niewydolności wątroby. Elvis otrzymuje pilny telegram informujący o pogorszeniu się stanu zdrowia matki, dostaje okolicznościowy urlop i po południu 12. sierpnia przybywa do Memphis, aby już w nocy zjawić się w szpitalu. Spędza tam również następny dzień i kolejną noc. W kilka godzin po przybyciu Elvisa do Graceland na krótki odpoczynek, Gladys umiera tuż nad ranem, w wieku zaledwie 46. lat. Tego popołudnia jej ciało zostaje przewiezione do Graceland. 15. sierpnia w Memphis Funeral Home odbywają się uroczystości pogrzebowe, podczas których "The Blackwood Brothers" wykonują dwa ulubione hymny Gladys Presley, "Precious Memories" oraz "Rock of Ages". Następnie trumna z jej zwłokami zostaje złożona w grobowcu na cmentarzu Forrest Hill oddalonym zaledwie kilka mil od Graceland. Elvis jest zdruzgotany.

25. sierpnia 1958
Elvis powraca do Fort Hood.

Wrzesień / Pażdziernik 1958
19. września Elvis zostaje przewieziony pociągiem wojskowym do Nowego Jorku. Póżniej wchodzi na pokład okrętu "USS Randall" i odpływa do Niemiec, gdzie przybywa 1. pazdziernika. Będzie stacjonował we Friedbergu przez 18 miesięcy, mieszkając w leżącej poza terenem bazy rezydencji w Bad Nauheim. Dołączy do niego ojciec oraz babka, a także kilku przyjaciół z Memphis.

Przekonuje się, że fani w Europie traktują go tak samo entuzjastycznie, jak fani amerykańscy.

8. stycznia 1959
Elvis udziela drogą transatlantycką telefonicznego wywiadu dla Dica Clarka do jego show "American Bandstand", realizowanego dla sieci ABC - TV. Odbywa się to w celu uczczenia 24. urodzin gwiazdy. (Elvis nigdy nie występował w "American Bandstand")


Czerwiec 1959
W czasie swego dwutygodniowego urlopu, Elvis odwiedza Monachium.

Udaje się również do Paryża, gdzie odbywa wedrówkę po nocnych klubach, składając m.in. wizytę w Lido.

Colonel Parker podtrzymuje popularność Elvisa w Stanach poprzez działania promocyjne oraz wypuszczanie przebojowych płyt.

Listopad 1959
Kapitan Joseph Beaulieu zostaje przeniesiony z Teksasu do bazy Amerykańskich Sił Powietrznych w Wiesbaden, w pobliżu Friedberga. Towarzyszy mu żona oraz dzieci, wśród których znajduje się 14,5 - letnia adoptowana córka, Priscilla Ann (Priscilla jest jedynym dzieckiem pochodzącym ze związku Ann Beaulieu z jej pierwszym mężem, Jamesem Wagnerem, pilotem Marynarki Wojennej, który zginął w katastrofie samolotu w czasie, gdy Priscilla była niemowlęciem). Wkrótce po swym przylocie do Niemiec, Priscilla zostaje zaproszona na przyjęcie do domu Elvisa przez jednego ze wspólnych przyjaciół. Dochodzi do spotkania z Elvisem, a ciąg dalszy to już historia.

Shop Elvis Links; | Video-DVD | Books | CD

© EPFP 1999 - 2004
compiled by
Andrzej Lipczynski

ELVIS PRESLEY FROM POLAND