| |


GracelandCam - Live
To najbardziej znana
rezydencja na świecie, znajdująca się przy najczęściej odwiedzanej i
najruchliwszej ulicy miasta. Posiadłość położona jest kilka mil na południe
od centrum, w Whitehaven, przedmieściu Memphis wchodzącym w skład
hrabstwa Shelby. Liczy sobie ponad sto lat. Już w XIX wieku znana była
jako farma hodowlana Hereford. Jej pierwszym właścicielem, jeszcze w
latach wojny secesyjnej, był S. E. Toof, zapalony hodowca koni, wydawca
dziennika "Memphis Daily Appeal". To właśnie on, od imienia
swojej córki Grace, nazwał farmę Graceland.
Wielki Kryzys
doprowadził hodowlę do całkowitej ruiny i farma poszła pod młotek
licytatora. Nabywcą został lekarz dr Thomas Moore, który w końcu lat
trzydziestych, na resztkach olbrzymiej (500 akrów) kiedyś posiadłości
wybudował kolonialny pałacyk. Po kilkunastu latach prowadzący prywatną
praktykę Moore przeprowadził się bliżej centrum miasta, a posiadłość
wydzierżawił. Na jej terenie zainstalowała się gmina wyznaniowa, a pałacyk,
pod nazwą Graceland Christian Church, funkcjonował jako kaplica. Gdy
termin dzierżawy upłynął, Ruth Brown Moore, wdowa po lekarzu i
siostrzenica córki pierwszego właściciela, wystawiła 23-pokojowy
budynek wraz z otaczającym go 14-akrowym (około 6 hektarów) parkiem, na
sprzedaż.
Presley już od dłuższego czasu poszukiwał domu, który mógłby
zapewnić mu chociaż minimum prywatności. Na wiadomość o ofercie i jej
lokalizacji, skontaktował się z agencją nieruchomości. Już pierwsza
wizyta w posiadłości utwierdziła go w przekonaniu, że Graceland spełnia
wszystkie stawiane przez niego warunki. Zbudowana z jasnego piaskowca,
jednopiętrowa rezydencja ze stylowym portykiem przed głównym wejściem,
zapewniała odosobnienie i spokój. Pertraktacje w imieniu Elvisa prowadził
"Pułkownik" Parker. Z charakterystycznym dla siebie wdziękiem
i stylem. Pani Moore zażądała 100 tysięcy dolarów, na co Parker z
kamienną twarzą odpowiedział, że może jej dać 40. Oczywiście taka
propozycja została z miejsca odrzucona. Presley był jednak zdecydowany i
skłonny zapłacić żądaną sumę. Parker się wściekał. Sam nie lubił
wydawać pieniędzy (wyjątek stanowił hazard), przez większą część
zawodowego życia nie miał własnego domu czy biura (które zawsze
znajdowało się u kogoś innego) i uważał to za głupotę. Ustąpił w
końcu pod naciskiem Elvisa i jego rodziców. W rozliczeniu pani Moore
otrzymała wyceniony na 60 tysięcy dom na Audubon Street i 40 tysięcy
dolarów gotówką oraz w papierach wartościowych. Początkowo żądała
całej sumy w gotówce, ale gdy zobaczyła, że jej nowe mieszkanie
znajduje się naprzeciwko kościoła, do którego należała, ustąpiła.
10 marca 1957 roku posiadłość stała się własnością Elvisa
Presleya. Jak było do przewidzenia, już wkrótce Graceland stał się
turystyczną atrakcją Numer Jeden Memphis, przyciągającą setki fanów
i zwykłych ciekawskich. Reporterom lokalnej gazety, w ciągu zaledwie
jednej godziny udało się doliczyć turystów z 88 miast, 24 stanów oraz
wycieczkowych grup z Kanady, Europy i Tajlandii.

Dom z
ociosanego kamienia piaskowego zbudowany jest w starym, południowym
stylu. Kolumnowy portyk i staroświecki wdzięk budynku zawierają w sobie
szacowne tradycje starego Południa, czyniąc go jednym z wywierających
największe wrażenie pałacyków w Shelby County. Budynek stoi na
szczycie niewielkiego wzgórza, na końcu długiego, łukowatego podjazdu,
wśród głębokiej zieleni wspaniale utrzymanych trawników. Głęboki
cień drzew skrywa dom od strony US 51 South, ruchliwej stanowej
autostrady. Graceland, wspaniały w pełnym blasku dnia, nocą wygląda
jak przeniesiony z krainy baśni. Blade światła iluminują podjazd, kładąc
ciepłą poświatę na kamienne ściany. Na tyłach budynku znajdują się
garaże, w których Presley trzymał flotylę swoich samochodów,
motocykle i gokarty, na których jazda była jedną z jego pasji. Znajduje
się tam również małe biuro, w którym przechowywał korespondencję i
prezenty napływające z całego świata. Adres "Graceland, 3764
Highway 51 South, Memphis, Tennessee 38116" znali wielbiciele
Presleya we wszystkich krajach, do których docierała jego muzyka. W roku
1972, na wniosek członków rady miejskiej, biegnący obok posiadłości
12-milowy odcinek autostrady otrzymał nazwę Elvis Presley Boulevard.
Do budynku mieszkalnego przylega jasne, wesołe patio, w którym za życia
Presleya stały kolorowe ogrodowe krzesełka i ogromnych rozmiarów
telewizor. Całość ze wszystkich stron otoczona jest dziko rosnącym
winem. Opuszczając patio, betonowymi płytkami wciśniętymi w soczystą
zieleń trawnika wchodzi się na taras z widokiem na basen. Kilka metrów
za nim rozciąga się trawnik zakończony zaroślami. Basen i taras
otoczone były zielonym fiberglasem i nocą światła z patio i basenu
dawały wspaniałą poświatę. Obok basenu znajdował się kort, na którym
Elvis często grywał w ulubionego raquetballa.
W luksusowej rezydencji nawet sutereny wyłożone były ogromnymi dywanami
i boazerią. W Trophy Room prawie każdy centymetr powierzchni podłogi i
ścian zajęty jest przez pamiątki fantastycznej, zawrotnej kariery. Tuż
obok znajdowała się sala gier automatycznych, którą Elvis na początku
lat siedemdziesiątych polecił przerobić na kompletnie wyposażone
studio nagraniowe. Na parterze usytuowany był Music Room, którego
wszystkie cztery ściany, od podłogi po sufit, zastawiono olbrzymią ilością
płyt. Ich kolekcjonowanie było jednym z licznych hobby piosenkarza. Wśród
wspaniałego zbioru przeważała muzyka country i gospel. Można jednak było
znależć tam również nagrania Toma Jonsa i Beatlesów. Drzwi i okna
Pokoju Muzycznego wychodzą bezpośrednio na basen, a z olbrzymiego hallu
prowadzą drzwi do sypialni, jadalni, apartamentu babki Presleya, kuchni i
pomieszczeń dla dosyć licznej służby. Całość, wyłożona ogromnymi,
grubymi dywanami, utrzymana jest w kolorze złoto-czerwonym.
Pierwsze piętro to pokoje Elvisa. Oprócz salonu, sypialni i łazienki
znajduje się tu również "pokój konferencyjny", który z łatwością
daje się zamienić w salę kinową. Urządzenie tego wnętrza zostało w
całości zaprojektowane przez samego Presleya. Na jednej ze ścian, przy
filmowym aparacie projekcyjnym, stoją oprawione w skórę scenariusze
wszystkich jego filmów. System telefoniczny za życia Presleya składał
się z ponad dwudziestu aparatów, zainstalowanych w prawie wszystkich
pokojach i biurach. Aby zapewnić wszystkim rezydentom większe poczucie
bezpieczeństwa Elvis, na wzór innych gwiazd (m.in. Charlesa Bronsona,
Marlona Brando czy Rocka Hudsona), pod koniec lat sześćdziesiątych
wyposażył Graceland w zamknięty obwód telewizji przemysłowej.
Obecnie posiadłość jest własnością 31-letniej Lisy Marie, córki
artysty. Na początku lat 80. była żona artysty - Priscilla, zamieniła
Graceland w tłumnie odwiedzane muzeum Presleya.
Leszek C. Strzeszewski

GRACELAND
#1 | GRACELAND
#2

Virtual
Tour
|