Reakcje na nowe wydanie TTWII
(That’s The Way It Is)

Na początek : próby są po prostu znakomite . Dodano bardzo dobrze zrealizowane “Little Sister” i “ Get Back” . Odnośnie całości: jest niezwykle nowoczesna i udoskonalona . Elvis opowiada historyjki , można zobaczyć chłopców jedzących hamburgery podczas przerwy . Potem następują próby . Żadnych zakłócających spokój wywiadów itp. Tylko Elvis i jego zespół .

Największą niespodzianką jest “ Santa Claus is Back in Town” . Tu Elvis pokazany jest w jednej z sal konferencyjnych hotelu International ze swoim zespołem , z The Sweets i z The Imperials . Świetny materiał . A tak przy okazji , dźwięk jest dużo lepszy niż na zestawie .

Nowy materiał pokazuje Elvisa w czerwonej koszuli na scenie w showromie podczas próby piosenki “Words” . Dalej widzimy ludzi wchodzących do sali i Elvisa czytającego telegramy z życzeniami od przyjaciół [ ten sam materiał co na filmie “ This is Elvis” , ale nieco gorszej jakości ] . Z oryginalnego filmu pominięto próby I Just Can’t Help Believin” i “ Polk Salad Annie”.

Widowisko jest po prostu świetne , oddaje w pełni energię Elvisa i jego zespołu jakiej nigdy wcześniej nie widziano . Nowe utwory to “ I Got A Woman” , “I Can’t Stop Loving You” i całkowicie nowa wersja “ Love Me Tender” z Elvisem idącym przez widownie . Nowymi , rewelacyjnie zrobionymi wersjami są także :

“You Don’t Have to Say You Love Me” i “ Suspicious Minds” .Film jest fantastycznie zmontowany i zrealizowany . Dźwięk Dolby jest po prostu rozkoszą dla ucha ! Niestety , z oryginalnego filmu wycięto “wersje live” – “ I Just Can’t Help Believin” , “ Sweet Caroline” i “I’ve Lost You” . Może zostaną włączone do kończonej wersji nowego filmu .

Recenzja premiery “That’s The Way It Is” – Nowa Edycja

Ian Mackay

Znaleźliśmy tę recenzję “ That’s The Way It Is” i jest ona napisana tak entuzjastycznie , że po prostu musieliśmy włączyć ją do wydania bieżącego tygodnia . Jest to długa , opisująca piosenkę po piosence recenzja po obejrzeniu przedpremierowego pokazu .

Proszę nie czytaj tego , jeśli nie kochasz lub nie znasz TTWII , proszę nie czytaj bo nie będziesz wiedział o czym jest mowa – to tylko dla fanów .

Wybaczcie chaotyczne sprawozdanie . Mam w głowie zamęt . Nie wiem już co jest na oryginalnym filmie , co na oryginalnym albumie , co jest na “Lost Performances” , co na nowym TTWII – nic nie wiem – mam w głowie pustkę . Wygląda to jak nowy punkt widzenia , ale wcale nie musi być – cały film wygląda zupełnie inaczej . Niemal 100% piosenek jest wykonanych inaczej .

Pierwsze kadry – MGM – dalej Metro Golden Mayer – kinowy zakres – przetworzony cyfrowo – dźwięk kwadrofoniczny – cholerny dźwięk .

“Mystery Train” – tło z Las Vegas , sądzę , że widownia z Phenix i Vegas , a solówka w “ Tiger Man” James’a . Ujęcie ślicznej blondynki , która wygląda jak Sandi Miller . Mnóstwo migającego światła . Koniec piosenki – wykop karate . Ekran czernieje .

Z miejsca po wstępie Ronnie’go do “That’s All Right” , zmieniono kadr i widzimy filmowany z góry dach samochodu wjeżdżającego do MGM – zdjęcia jak sądzę takie same , ale jedno ujęcie jest z wnętrza samochodu .

Widzimy Elvisa wchodzącego do budynku , następnie do studio gdzie wita się z ochroniarzami . Wszystko to wydaje mi się nowe . Pozdrawia kamerzystę , wygląda jak Bóg , rozmawia z Charlie’m i Joe o “ You Don’t Have To Say Love Me” , przegląda materiały . Słuchając “ The Next Step Is Love” przechodzi do pierwszego z wielu objaśnień tytułów , udziela wyjaśnień na temat próby , podaje datę i miejsce – wszystko w nowoczesnym stylu – spodoba wam się to , to przemawia do ludzi – cóż za cholernie dobry pomysł .

Elvis śpiewa sobie bez mikrofonu “ Bridge Over Troubled Water” , James i Ronnie wygrzebują materiały z czerwcowej sesji , słyszymy “To są ci sami chłopcy....” itd. Elvis ciągle sobie podśpiewuje “You Don’t Have To Say Love Me” – wielkie oklaski na koniec . Znów początek piosenki , nadal bez mikrofonu , klaszcze w ręce i śpiewa sam do siebie . Charlie z John’em stwarzają pozory , że podchwytują melodię a Elvis podnosi mikrofon – cięcie .

Rozmawiają “ nie znamy piosenek....” itd.

“That’s All Right” – nie od początku . Elvis siedzi na stołku z ręcznikiem na szyi – naprawdę świetne ujęcia pokazują go z zespołem . Podczas solówki James’a trzęsie się jak diabli . Widownia Orpheum reaguje okrzykami . Zupełnie inne ujęcia i zbliżenia – świetne . Mikrofon się przewraca – co za niespodzianka , ale to nadal wywołuje wiele śmiechu . Rzuca gitarę i mówi nam , że zrezygnował z mikrofonu.

“Polk Salad Annie” –ruchy ramion jak przedtem – w rutynowo pękniętych spodniach .

Dalej pierwszy z paru wspaniałych klipów Elvisa i jego kolegów w trakcie jedzenia – przyspieszony film daje wspaniałe efekty .

W “ How The Web Was Woven” – tak jak poprzednio na pianinie . John wygląda , nie po raz pierwszy na zażenowanego i jednocześnie pełnego podziwu . Upadek ze stołka – niespodzianka .

Z miejsca przejście tak jak na płycie do “ Little Sister / Get Back . Znów – szerokie ujęcie całego zespołu – Jerry z Charlie wyglądają wspaniale . Świetne ujęcie jego stóp , wywołują okrzyki .

“Words” – próba – tylko Glen – mówi o piosenkarzach , którzy właśnie spóźnieni wchodzą . – wspaniałe zbliżenie . Dalej cały zespół z mikrofonem , ale znów wygląda to na inne ujęcie – Ronnie finiszuje na bębnie siedząc jak przedtem .

Wychodzi z Richard’em i z Joe – napisy objaśniają ,że Joe jest jego “powiernikiem” . Na tandemie [ kto wówczas wygrał tandem ? ] tylko Elvis i Joe – jak sądzę , są to te same zdjęcia , ale z “ My Baby Lefy Me” jako podkład muzyczny [oczywiście Ernst przyłożył tu swoją rękę – dwukrotnie obdarzony zaufaniem przez Rick’a – starannie dobrał wiele wspaniałych podkładów muzycznych i bez wątpienia dużo z pozostałego materiału ]. Widzimy wchodzących na próbę i wychodzących .ze studio – “ My Baby Left” trwa – dłuższe ujęcie Elvisa z okularami założonymi na głowę , kończy piosenkę , rzuca do góry ręcznik a Ronnie zgodnie do tyłu pałeczkę .

Możecie zapytać – gdzie jest “ Crying Time” ? No więc , zaraz będzie – wszyscy stoją wokół pianina – Richard , Joe , Charlie , Elvis , John , wszyscy śpiewają – Glen gra – kamera śledzi pianino – James dyryguje - możliwe , że Joe nie śpiewa . Ręcznik znów wędruje w górę a Elvis pociąga łyk z butelki.

“Love Me” śpiewa siedząc na krześle z ręcznikiem na szyi i w pewny momencie stwarza pozory jakby chciał uderzyć mikrofon – następne wybuchy śmiechu .Spójrzcie na jego twarz – on wie co zrobi . Spada z krzesła – niespodzianka – i pyta Ronnie : “ utrzymaliśmy tępo?”

Następnie widzimy znakomite zbliżenie – skromne spojrzenie - smutny - sexy – poważny , mówi do Denisa’a Sanders’a : “Chciałbym ci powiedzieć dowcip , ale doprowadziłby on do mistrzowskiego cięcia”.

Ujęcie z góry apartamentu w Hilton w którym znajdują się Sweets , Mille i Imperials podczas próby utworu “ You Don’t Have To Say Love Me” . W “ Twenty Days and Twenty Nights” po odgłosach szeleszczącego papieru – Felton ! Siedzi z piosenkarzami w pomieszczeniu dla palących i wykonuje swoje obowiązki – przypomina mistrza - sprawuje nadzór – to wyjaśnia jaką miał rolę i to jest prawdziwym plusem - nareszcie ludzie dowiedzą się co u diabła się działo – obecnie już wiemy jak powstało to arcydzieło Elvis Vegas .

Charlie obok Elvisa - obaj czytają tekst – trochę śmiechu i jeden z nich , Elvis jak sądzę , schodzi z tonacji .The Imperials wyglądają teraz jakby kupili swoje okulary w pierwszorzędnym sklepie . Terry Blackwood wyjaśnił mi później , że mimo iż miał w tedy 28 lat , to miał trudności z wejściem do kasyna , ponieważ wyglądał na mniej niż 21 lat – jakby był czyimś małym braciszkiem .

I znów – nie będę psuć tego kawałka opisując w pełni piosenkę , powiem tylko , że Rick , doskonały montarzysta , odwrócił to co Sanders połączył i przekształcił w coś pięknego co pokazuje profesjonalizm w pracy . Spodoba wam się to , a dla mnie jest to jedna z atrakcji filmu .

Kolejny 5-sekundowy urywek na przyspieszonych obrotach pokazuje Vegas i hotel International - wchodzi Elvis , wita się z Felton’em [Boże jak ja kocham tego człowieka ] , następnie uderza w dyskusję ze Sweets .

“Bridge Over Troubled Water” – obecnie próba wraz z piosenkarzami – wreszcie mamy to – wiemy co się dzieje – najpierw sekcja rytmiczna , później również wokaliści – w końcu to ma sens chociaż otrzymujemy inne dobrze umiejscowione wyjaśnienie . Elvis producent , rzeczywiście wysuwa się tutaj na czoło – sprawuje znacznie większy nadzór niż przedtem – znacznie dłużej kieruje muzykami i wokalistami – czasami sfrustrowany wynikami , czasami pobudza do większego wysiłku – po prostu pokazany człowiek przy pracy – najważniejszy obiekt zainteresowania tej Specjalnej Edycji . I jeszcze raz tutaj pokazuje swoje sarkastyczne poczucie humoru .Nie będę wam opowiadać dowcipu . Na zakończenie Wielki Bokobrody Macho we wspaniałym zbliżeniu . “Bridge Over Troubled” jest nam dana w pełnej wersji , pełniejszej niż wcześniej . Świetna sekwencja filmu .

Następuje “ Cattle Call” - i cóż to jest za krzyk w połączeniu z The Sweets . Pociąga łyk wody i oznajmia że będzie jodłować . W “ The Happy Yodeller” , tak sądzę , Ronnie i James wchodzą w tą przyspieszoną wersję – co za krzyk !

“ Santa Claus Is Back In Town” – w lipcu? Utwór z nowego CD z przekręconymi słowami .Spodobają się wam zbliżenia – seksowny jak diabli. “ Jeśli do cholery , nie będziecie zachowywać się grzecznie , to wasz Święty Mikołaj nic nie zrobi” . – gdy kamera kieruje się na Johna , wygląda znowu na zdezorientowanego .Dobra praca Glena ,brzmiącego jak blusman . Następnie , kiedy kamera kieruje się na Jamesa i ten sprawia wrażenie zdezorientowanego . Ronnie jest jedynym , który wygląda tak jakby wiedział co ma robić . “ Bądź w tym roku grzeczną małą dziewczynką” – kończy patrząc na Glena .

Z miejsca przejście do “ Words” a potem mistrzowskie cięcie i jesteśmy na scenie hotelu International – wyjaśnienia kto z osobistości siedzi w pierwszym rzędzie . “ Mary In The Morning” zaczyna się z dwoma falstartami “Zamorduję tego trębacza albo wynajmę mordercę – wszystko jedno”- pokazują nam tu nowego Elvisa Presley’a . Skrzeczący orzeł , nie można użyć słów i wtedy prawdziwy klasyczny Elvis “ Wy nie możecie użyć w filmie słowa “ d...a ” – komiczny . Lamar zachowuje się jak wielka d . . a . Zabawne , czek in blanko dla Joe Guercio , i to właśnie wtedy kiedy wchodzi w ujęcie - osobiście sądzę , że to było generalne przeoczenie . Gdy kończy się piosenka słyszymy “ Opuszczony akord” .

Kolejna sekwencja buduje napięcie , jego imię umieszczone na International , sceny z hotelu ,centrala telefoniczna i przez sekundę widzimy odjazd fanów zrzeszonych w luksemburskiej konwencji – dziewczynę wychodzącą z autobusu w spodniach a’la Elvis Presley [ ten wyjazd przedstawia się dziwnie , jakby wyrwany z kontekstu ] , garderoba , telegramy , wielkie wyeksponowanie Georga Klina siedzącego obok Sonny’ego . Kolejne ujęcie pokazuje ludzi stojących w kolejkach a jeszcze inna koleina atrakcja, to Elvis z palcem w nosie !

Juliet Prowse , Xavier Cugat z żoną , Dale Robertson , sceny z tłumu , dużo kapeluszy i odpowiednia muzyka jazzowa . “ Czysta wódka człowieku” , opanowany George Hamilton , Cary Grant , Elwis rusza na scenę w towarzystwie Richard’a , Sonny’ego , George i Feltona . “Nie ma wolnego pokoju w “zajeździe” mówi Emilio , świetne sceny z drogi na scenę , Sammy Davis Junior rozmawia z Charlie’m – gasną światła w sali koncertowej , boczne ujęcie Elvisa – całkowita ciemność i widzimy go już z różnych ujęć , świetne ujęcie balkonu , widowni , wydęte policzki, więcej widowni , zdjęcia przypominają “On tour” , następuje mocne uderzenie i wejście w “ That’s All Right” .

Długie ujęcia , zbliżenia , zdjęcia widowni , balkonu , Imperials , James’a , Elvisa , ponownie widowni i świetne zakończenie . Opis zdradza nam , że filmowano to na sześciu koncertach .

I przejście na scenę , które wygląda jak błysk światła , ale jest to plama na filmie . Wspaniała poza z gitarą – dmucha w mikrofon , brzdąka w struny , dwukrotnie odchrząka czyszcząc gardło – i uderza w “ I Got Woman”- utwór z płyty [ myliłem się , kiedy wcześnie mówiłem ,że nie] .Ujęcie kamerą całej sylwetki z dołu do góry – wrzaski kobiet , ujęcie Ronnie’go zza pleców Elvisa . Następują rewelacyjne momenty - demonstruje ogromną energię – potrząsa mikrofonem ,wygina się i miota aż do samego diabelnie ekscytującego końca . Widać , że Jerry jest pod wielkim wrażeniem – to zabójczy początek – widownia .

Z jakiegoś powodu podciągnął wysoko mikrofon tak , że nie mógł go dosięgnąć – zabawne .Przed “ Hound Dog” i poprzedzającą utwór paplaniną , zabawnie odsuwa frędzle od siebie, patrzy w dół , w górę i z powrotem – świetne boczne ujęcie . Wciąż pochylony przed rozpoczęciem piosenki z grupą , jest naprawdę podniecający . Wspaniale potrząsa ciałem i mikrofonem – wskazuje na James’a , chcąc aby jego solówka znalazła się w centrum zainteresowania . Wykonanie jak na CD , ale mniej dialogów i nie ma “ Father Along” . Zaczyna piosenkę w jednym kostiumie a kończy w drugim .

W kostiumie bez łańcuszków opowiada historię z Sullivan’em – zawsze ciekawił mnie plakat Ger’a Rijff’a na którym widniało “ From The Waist Up” [ Od pasa w górę] . Elvis wyjaśnia , że film będzie nazwany

“ Elvis bez swoich ekscesów” . Następnie prosi James’a o “E , G , F albo D , B - bemol plus moll” , po czym robi coś kompletnie obscenicznego z mikrofonem .

“ Hertbreak Hotel” – kilka seksownych kobiet wchodzących na widownie , “solówka” z James’em .

Sekwencja naprawdę ciekawie zmontowana – kiedy Elvis zaczyna śpiewać , kamera jest obok James’a – tylko przez sekundę , ale co za zmiana w stosunku do oryginału . Znów długie ujęcia i zbliżenia – zaczyna się śmiać, czyżby zapomniał słów ? Na zakończenie , kamera “łapie” Elvisa , James’a i następnie widownie .

“ Zrobiłem film” , bierze malutką gitarę , “Słuchajcie mnie wszyscy – jestem dobry” – “ Toreador” jak na CD – “Kto z was na piętrze jest taki dowcipny?” Zaczyna “Love Me Tender” , gra na małej gitarze w duecie z James’em , są perfekcyjnie zsynchronizowani , odrzuca gitarę Charie’mu - dużo, dużo pocałunków , długie ujęcia . Zdjęcia z kamery umieszczonej za zespołem . Teraz mamy przechadzkę [ zaskakującą ] przez środek sali , kamera towarzyszy każdemu krokowi . Mafia próbuje go chronić – surrealistyczne – przedziwne – skandaliczne – oszałamiające – zapierające dech , bije na głowę codzienne spacery Królowej Matki . Powrót na scenę , wie jak szybko iść , więc kiedy Charlie podaje mu mikrofon , wchodzi prosto , bezbłędnie w takt piosenki . Teraz kilka słów przeprosin skierowanych do ludzi na balkonie . Długie boczne ujęcie i dalszy ciąg pocałunków . Cztery i pół minuty LMT !

“Jesteście gotowi” to do zespołu , po czym stopuje James’a i wchodzi pełną piersią w “ Can’t Stop Loving You” . Boczna kamera zaczyna od laleczki , przesuwa się do tyłu , a inna w tym czasie przesuwa się w górę jego ciała , następnie zza James’a na The Imperials . Świetne ruchy rąk . Nigdy tego nie widziałem [ albo widziałem ?] . Spojrzenia prosto w kamerę i dynamiczne zakończenie .

Zmiana kostiumu , prosi o przerwę , otrzymuje obraz , który jak sądzi “ wygląda jak Engelbert Humperdink” , składa na nim autograf po tym jak kobieta prosi go o to , zapomina oddać pióro , trzyma obrazek po podpisaniu i pyta ją czy może go sobie zatrzymać , ona musiała być zmieszana , rozgląda się , jakby chciała się upewnić , że nie śni . Odrzuca następną prośbę o autograf .

Mówi , że właśnie nagrał album Country i zapowiada “ Just Pretend” . Jazzowa wersja z Lost Performances , ale jestem pewny że punkty widzenia są zupełnie inne .

“ Chodź tu człowieku” . Jeśli to nie jest jedna z najlepszych piosenek jakie Elvis kiedykolwiek nagrał , to w takim razie powiedzcie mi dlaczego – świetne boczne ujęcia podczas rozbudowanego zakończenia ze The Sweets w tle . Cudowne z prawej strony [ Elvisa] ujęcie na koniec .

Co to , nie ma “ Walk A Mile..” ani “ I Just Can’t Help Believing” ? TTWII bez “ I Just Can’t Help Believing” i bez “ Sweet Caroline” ?

Czysty ekran i , “ Wonder Of You” . Super nałożenie “ dwóch Elvisów” ! Jeden w centrum , drugi po naszej lewej stronie – wspaniałe zdjęcie – teraz powiedzcie mi , czy nie jest ono z Lost Performances .

Nie mogę tego sprawdzić tak daleko od domu . Gdzie jest dom ? To dygresja . James i Elvis – cóż za wspaniała drużyna – nic dziwnego że była # 1 w Wielkiej Brytanii przez 6 tygodni i powaliła nas zupełnie – wyobraźcie sobie gdyby to przeklęte video było promowane ....... ale jeszcze nie jest zbyt późno BMG !

Czy zamierzacie w styczniu wydać ten cholerny singiel wraz z Video/DVD ? No już , weźcie się do roboty , ten facet mógłby jeszcze raz zająć pozycję #1 – znakomite wykonanie .

“In The Ghetto” – kamera przesuwa się po sali , aż sięga “ Boga” ubranego w kostium z czerwonym kołnierzem . Możecie śmiało powiedzieć mi że “ on na pewno wówczas był młodym gniewnym człowiekiem” Zawsze powala mnie kiedy to widzę . Facet naprawdę robi tu wspaniałą robotę . Znów “dwóch Elvisów” i obraz przechodzi w jednego . Elvis , Elvis i The Sweets , dalej “dwóch Elvisów” plus Sweets – świetny montaż .

O , cholera , pod koniec odwraca się bokiem i tylko patrzy na nas – jednocześnie jest piękny i straszny.

Mistrzowskie zakończenie !

Czysty ekran ,nasz ulubiony członek widowni i “ Path It Up” . Dwie dziewczyny “przekopują się” na własną rękę .Ciekawe ile dały w łapę? I obecnie poprawia grzywkę – zawsze zastanawiam się dlaczego – zabiera się do pracy - co za ruchy . Powrót na naszą ulubioną widownie , ale zaraz widzimy go z Jerry’m Garcia , siedzącym z tyłu .Następny 30-to sekundowy fragment jest po prostu znakomity . Pokazuje naprawdę szczytową formę zespołu . : Rick’a , Ronnie’go , Sweets i Elvisa .Obecnie każdy może przekonać się ,że Tutt jest najlepszym perkusistą na świecie . Co za inicjator z tego Elvisa – czysta fascynacja .

Z widowni leci ręcznik , ale nikogo to nie dziwi . Następna atrakcja dla kobiet tuż przed “ The Walls Have Ears” trwa tylko sekundę – opiera jedną nogę na bębnie Ronnie’go i obcisły kostium staje się jeszcze bardziej obcisły . Chciałbym aby mój zadek wyglądał tak dobrze . Być może sfilmowaliby go .

“You’ve Lost That Loving Feeling” zaczyna się w klasycznym stylu , niebieskie światło , The Imperials , bas Jerry’ego i potem – bum i z ciemności wyłania się on . Ciągle zapomina słów – po 30 latach ? Z tego powodu Sweets , Mille i Imperials zajmują dużo czasu na ekranie . Wiecie , że rozlegną się okrzyki , kiedy przyklęknie ? Jest pełen uroku a świetna kombinacja zdjęć bardziej to podkreśla .

Cholera , spójrzcie tylko na choreografie związaną z grupą wokalną : przy “Don’t , Don’t” , Imperials idzie jedną stroną a The Sweets drugą – bardzo fajny pomysł – kto u diabła na niego wpadł ? Świetny chwyt Rick’a

Mocne zakończenie [nie powtarzane jak a płycie] spotęgowane przez znów świetne cięcie .

“Polk Salad Annie” – zmiana kostiumu . W Orpheum nieustanne okrzyki . Świetne , krótkie ujęcie starannie wybranej widowni pokazujące statycznych chłopców , przed spoconą , klaszczącą w takt dziewczyną . Mille dalej nie potrafi klaskać w rytm . Kolejny klasyczny moment – być może tylko dla mnie , ale przez 25 lat myślałem , że kiedy mówi : “ but they did all right” i przewraca oczami , rzeczywiście zabierze się do pracy . Rick naprawdę wykonał świetną robotę rozumiejąc jak doskonale zostało to wykonane w oryginale i pozostawił to w klasycznej wersji , tak jak było . I znów pojawia się ona , kobieta w tyle , klaszcząca rytmicznie . Nadal potrzebuje kawałka papieru , aby przypomnieć sobie słowa . Podrywa się i tak samo jak na oryginale wskazuje na James’a , ale jeśli się nie mylę pod innym kątem . Dalej tak samo świetne zakończenie , ale z jakiegoś powodu wydaje się bardzie ekscytujące - możliwe , że coś przeoczyłem i są tu ujęcia z innych miejsc .

Zmiana szpuli pod koniec piosenki została wykonana umiejętnie z ujęciem sceny z lewej strony Elvisa – nigdy wcześniej nie widziałem ujęcia pod takim kątem .

Wraz z publicznością jesteśmy z tyłu , a Elvis zaczyna swoją , związaną z pocałunkami imprezę .

“Chodź tu malutka dziewczynko” , “ Oh , o co chodzi ?” – pyta mamroczącą , roztrzęsioną śliczną dziewczynę o włosach jak Ann Moses – “ pocałuj mnie” krzyczy dziewczyna no i Elvis traci czas . Następna jest jeszcze lepsza –“chcesz otrzymać prawdziwy , czy tylko mały , dla zabawy” – pyta on i zanim kończy , dziewczyna seksownym głosem odpowiada - “Tak” , ściąga go w dół do siebie i nawzajem obdarowują siebie prawdziwym .

“One Night” – zaśpiewana w sposób w jaki powinna . Podczas pierwszych 30-tu sekund trzyma w ręce kubek z Gatorade – teraz , kiedy słuchasz CD a on zwalnia przy “ I need your sweet helping hand” – wiesz , że to dlatego , że pił! Nigdy nie widzieliście go poruszającego się z takim temperamentem ! Po “I Ain’t Never” szarpie się i miota , jakby był porażony prądem – takim samym , jakim zostali porażeni ci co przyszli do Orpheum .

“ Is what I’m nowpraying for you” ze świetnymi ruchami rąk . Znacznie bardziej fascynujący niż na oryginale a to o czymś świadczy .

“ Don’t Be Cruel” - nadal tak zła jak zawsze – po “ kick your ass”, widzimy matkę – ona obecnie musi mieć ze 110 lat . Charlie i Ronnie grają o swoje życie . Więcej Charlie , więcej The Sweets , więcej rozgorączkowanej publiczności .Miłosiernie krótkie ujęcie widowni .

“ White Suede Shoes” – znów zmiana kostiumu . James i Ronnie rockują i znowu śliczna blondynka . Nawet ruchy rąk nie mogą ożywić piosenki . Jedyną atrakcją “ All Shook Up” jest śliczna brunetka . Kiedy pomyślisz , że nie ma “ Sweet Caroline” , nie ma “ I Just Can’t Help Believing” wydaje się , że to marnotrawstwo włączać ten pozbawiony wyrazu materiał .

Szybka zmiana kostiumu i “ You Don’t Have To say You love Me” . Boczne ujęcia zespołu i Elvisa pokazują Charliego stojącego za Jerry’m ze stojakiem do nut . Oczywiście zapomina tekst , ale dużo się porusza i kończy uściskami rąk w taki sposób w jaki ja nigdy nie potrafiłbym .

Po łyku wody zapowiada “Suspicious Minds” To jest piosenka , której wam nie zepsuje opisem i mam nadzieję , że i inni też tak postąpią . – jest bez wątpienia atrakcją koncertu i powinniście ją sami zobaczyć – żadnych klipów . Okazja będzie 8-go stycznia – Boże , jakie długie oczekiwanie . Sześć minut nieba . Zawsze byłem przekonany , że “Suspicious Minds” zbyt szybko się kończy , ale nie tym razem . Kiedy myślisz , że to już koniec , on wraca miotając się jak gazela , wijąc się jak żmija . Światła przygasają i nagle z przysiadu staje się Merkurym z prawą ręką w górze .

Wiesz , że to już nieuchronny koniec i nienawidzisz tego – prawą ręką wskazuje na Glen’a . Wszystkie światła zapalone, wszędzie uśmiechy . W jego tanecznych ruchach , odbija się tupet , siła , siła i jeszcze raz siła aż do samego końca . Takie same jak na oryginale ujęcie z tyłu – z powrotem zbliżenie – kręci się dookoła , cały czas podryguje .

Przyklęka na jedno kolano , kurtyna zaczyna opadać . Mamy długie ujęcie sceny z widowni i gdy kurtyna opada nad jego głową nagle zbliżenie Elvisa – czy zakończył ? Nie , kurtyna podnosi się jeszcze raz , po czym opada a on znika z oczu widowni , ale nie z naszych . Za kurtyną ręcznik , machanie ręką ekipie , klasyczny znak OK. Z innego miejsca ujęcie Richarda , Sonny’ego , Joe’a i Colonela , który przybył żeby się z nim spotkać . Wszyscy mu towarzyszą a on idzie prosto na nas .

Elvis – That’s The Way It Was- film Denisa Sandersa.

Końcowe napisy [po prawej stronie ekranu] emitowane są wraz z Evisem który siedzi na stołku ze swoją gitarą Gretsh i śpiewa “ Are You Lonesome Tonight” [z łysą głową] .

To jest cholerne arcydzieło .

ElvisNews.com | Elvis.King Newsgroup
tłumaczenie: M. Bartczak

Copyright © 2000 EPFP
opracowanie / compiled by
Andrzej Lipczynski