| Kapelusz |
- średnica 5 do 15 cm, ( spotyka się
starsze owocniki znacznie większe)
- kształtem przypomina ostrygę lub
wydłużony język
- kolor od białego do
ciemnoszarego, najczęściej siny, gładki, matowy.
|
| |
| Blaszki |
- młodych owocników białe, później
ciemnieją ( bązowieją)
- zbiegają na trzon,
- wysyp zarodników biały lub
brązowawy
|
| |
| Trzon |
- białawy, głęboko osadzony w kapeluszu
- zwykle krótki a nawet ledwo zaznaczony
|
| |
| Miąższ |
- masywny
- biały o łagodnym smaku
- o delikatnym zapachu grzybowym
|
| |
| Występowanie |
- rośnie na pniach drzew liściastych,
grzybnia powoduje białą zgniliznę drzewa, można go spotkać najczęściej koło dróg
na ściętych pniach topól i wierzb, w lesie na powalonych pniach bukowych.
- owocniki pojawiają się późną jesienią
( listopad ) a podczas łagodnej zimy nawet w styczniu i lutym.Wysyp jest obfity; na
jednym pniu, pozostałym po ścięciu topoli można zebrać nawet kilkanaście kilogramów
owocników.
- boczniak występuje głównie w środkowym
paśmie półkuli północnej ale spotyka sie go również na półkuli południowej.
|
| |
| Uwagi |
- boczniak jest grzybem jadalnym średniej
jakości ale cenionym przez zbieraczy ponieważ nie jest atakowany przez owady i
występuje w okresie gdy poza zimówką aksamitnotrzonową nic więcej nie rośnie
- najlepiej smakuje obgotowany i
przyrządzony jak kotlet schabowy, może być także marynowany, duszony w śmietanie
itp. Jest grzybem uprawianym na skalę masową.
- można go uprawiać amatorsko
na pniach, kłodach, grubych gałęziach ( patrz Uprawa
grzybów).Ma wiele walorów zdrowotnych ( patrz Grzyby
a zdrowie).
|
| |
| Ostrzeżenie |
- niezbyt wytrawni grzybiarze mogą mylić
boczniaka ostrygowatego z pokrewnymi gatunkami a m.in. z Pleurotus colombinus
( rośnie przeważnie na drewach iglastych)
- i P. pulmonarius ( grzyb ma zapach
moczu, stare owocniki zółkną), które w Polsce uważane są za niejadalne
|
| |