| Kapelusz |
- średnica 6-25 cm
- u młodych owocników białawy, potem
piaskowy, od jasnobrązowego do ciemnobrązowego, czasem
z odcieniem karminowym
- najpierw półkulisty, później wypukły, poduchowaty
- skórka kapelusza sucha, gładka, matowa,
nie oddziela się od miąższu (wyjątkowo u starych okazów). Powierzchnia gładka
lub pomarszczona. Przy wilgotnej pogodzie i u starych egzemplarzy jest lepka.
|
| |
| Rurki |
- długość 8-30 mm
- u młodych owocników białe, kremowe, u starszych żółtawooliwkowe, żółtozielone,
oliwkowozielone
- wolne lub zatokowato wcięte
- pory drobne, okrągławe, po uszkodzeniu
nie przebarwiają się.
|
| |
| Trzon |
- wysokość 5-20 cm, grubość 1,5-10 cm
- białawy, szarobiaławy, piaskowy
z delikatną siateczką, białawą lub jasnobrązową, u podstawy biały,
filcowaty
- u młodych egzemplarzy trzon zazwyczaj jest
pękaty, następnie maczugowaty
- baryłkowaty,
potem maczugowaty
- pełny
|
| |
| Miąższ |
- biały, niezmienny
- jędrny, twardy, mięsisty, u starych
okazów gąbczasty
- smak: łagodny, grzybowy, przyjemny
(orzechowy). zapach suszu charakterystyczny, przyjemny.
- zapach: grzybowy
|
| |
| Występowanie |
- od czerwca do listopada (bywa że w grudniu - np w roku 2000)
- zarówno w lasach iglastych jak i
mieszanych i liściastych
- najobficiej w górskich drzewostanach
świerkowych, aż po górną granicę lasu
- tworzy mikoryzę ze świerkami, sosnami
i bukami
- pojedynczo lub w niewielkich grupach
- dawniej pospolity, teraz coraz rzadszy
- w miejscach świetlistych i na skraju lasu.
|
| |
| Uwagi |
- tworzy kilka odmian, niektóre są
traktowane jako oddzielne gatunki:
borowik sosnowy - Boletus pinicola Vitt.,
charakteryzujący się karminowobrązową skórką kapelusza i tej samej barwy siateczką
żyłek na trzonie (rośnie pod sosnami)
borowik
usiatkowany - Boletus aestivalis Paulet ex Fr. = B. reticulatus
(Schaeff.) Boud. non Rea, różniący się od typowego gatunku Boletus edulis zamszową,
beżową, czasem popękaną skórką kapelusza i wyraźną białawą siateczką na
całej powierzchni trzonu (występuje w lasach liściastych i mieszanych pod
dębami i bukami)
oraz borowik ciemnobrązowy - Boletus
aereus Bull. ex Fr., w Polsce rzadko występujący pod dębami,
- wszystkie wymienione gatunki z grupy Boletus
edulis należą do najsmaczniejszych, najbardziej poszukiwanych i wartościowych
gatunków grzybów jadalnych
- w lasach Orawy i Podhala borowik występuje
"czasami masowo" ale warto wiedzieć w których miejscach :)
- borowiki mają bardzo dużo amatorów :)
jednym z nich są myszy leśne których ślady ich ucztowania zobaczysz na tym zdjęciu.
|
| |
| Ostrzeżenie |
- podobny gatunek: niejadalny goryczak żółciowy (pomyłka grozi zniszczeniem
doskonałego smaku borowika goryczą goryczaka)
|
| |
