| Kapelusz |
- wysokość zamkniętego kapelusz 10-15cm
- kapelusz
biały
- z odstającymi łuskami barwy białej do
lekko brązowawej (na szczycie)
- najpierw walcowaty, później dzwonkowaty, w końcu rozpływający się od brzegu
|
| |
| Blaszki |
|
| |
| Trzon |
- biały
- cylindryczny
- głęboko korzeniasto sięgający w glebę
- pusty z luźnym pierścieniem często
odpadającym
|
| |
| Miąższ |
|
| |
| Wysyp |
|
| |
| Występowanie |
- na nawożonych łąkach, obrzezach lasów,
ogrodach, trawnikach, stertach nawozu
- od maja do listopada (częściej pod koniec
tego okresu)
|
| |
| Spożywanie |
|
| |
| Uwagi |
- w tych samych miejscach co czernidłak kołpakowaty
rośnie też czernidłak pospolity, który spożywany z alkoholem jest trujący! U gatunku
tego kapelusz jest przeważnie jasnoszary, bez odstających łuseczek, trzon w dolnej części
z węzłowatym nabrzmieniem, nie ma pierścienia.
- W Europie czernidłak był wykorzystywany
głównie do leczenia hemoroidów. Ma także korzystny wpływ na przebieg cukrzycy
i towarzyszące jej objawy; zmniejsza bezsenność, poczucie suchości języka, bóle
kończyn i głowy, obniża poziom cukru w krwi. Eksperymenty prowadzone w Chinach
wykazały, po zastosowaniu wyciągu z czernidłaka kołpakowatego, zupełne zatrzymanie
narastania guzów nowotworowych. Poziom cukru w krwi obniża dopiero długotrwałe
używanie leku sporządzonego z czernidłaka.
- Wiecej ciekawych informacji na temat
czernidłaka na stronie >>> Lecznicze właściwości grzybów
|
| |
