| Cofnij |


Gąsówka dwubarwna  - Lepista personata (Fr.: Fr.) Cke. Lepista saeva (Fr.) P.D. Orton


| Galeria foto | Kapelusz | Blaszki | Trzon | Miąższ | Zarodniki | Występowanie | Uwagi | Wartość |

Kapelusz
  • kształt kapelusza i jego faktura jest identyczna jak u gąsówki nagiej
  • ma jednak inną barwę, nie ma nawet śladu koloru fioletowego.
  • popielaty lub szaroochrowy
  • średnica może dochodzić do 15 cm
  • początkowo kapelusz jest półkulisto – wypukły z brzegiem podwiniętym do wewnątrz
  • starsze egzemplarze mają kapelusz całkiem płaski
 
Blaszki
  • szerokość 7 do 10 mm
  • zatokowato wycięte
  • początkowo białawe
  • później kremowe i w końcu ochrowokremowe.
 
Trzon
  • stosunkowo krótki, od 3 do 7 cm i grubości od 1,5 do 3 cm
  • cylindryczny, pełny, pokryty gęsto ciemnofioletowymi włókienkami
  • patrzącemu wydaje się całkiem fioletowy i przypomina kolor gąsówki nagiej.
 
Miąższ
  • białawy
  • twardy o łagodnym smaku
  • i zapachu znacznie mniej intensywnym niż u gąsówki nagiej
 
Zarodniki
  • elipsoidalne z drobnymi brodawkami
  • bezbarwne o wymiarach  5,5 – 7 x 4-5 mikrometrów
  • wysyp jest biały z lekkim cielistoróżowym odcieniem.
 
Występowanie
  • gąsówka dwubarwna rośnie stosunkowo późno
  • w Polsce pojawia się w drugiej połowie października a nawet dopiero w listopadzie.
  • rośnie tak długo jak pozwalaja warunki atmosferyczne
  • wytrzymuje nawet listopadowe i grudniowe przymrozki nocne, przekraczajace –5 stopni C.
  • później od gasówki dwubarwnej występują już tylko boczniaki i zimówka aksamitnotrzonowa.
  • gąsówka dwubarwna nie potrzebuje lasu.
  • rośnie na pastwiskach i łąkach tworząc czarcie kręgi
  • nigdy nie spotkałem jej w lesie..   
 
Uwagi
 
Wartość
  • bardzo smaczny grzyb jadalny
  • nadaje się do marynowania
  • smakuje , smażony, duszony, z jajecznicą a nawet panierowany
  • jego wartość podnosi to, że jest jednym z ostatnich grzybów
  • stanowiska gąsówki dwubarwnej są jednak rzadkie i znane nielicznym grzybiarzom