| Kapelusz |
|
| |
| Rurki |
- długość 7-25 mm
- początkowo białe, szarawe później
bladoszare, z oliwkowym odcieniem, szarooliwkowe, po uszkodzeniu brązowofioletowe
- wolne
- pory barwy rurek, drobne, okrągławe
|
| |
| Trzon |
- wysokość 4-25 cm, grubość 1,5-4 cm
- biały, białawy
- pokryty licznymi, drobnymi, początkowo
białawymi, później rudymi lub ciemnobrązowymi kosmkami (łuseczkami)
- smukły, cylindryczny lub maczugowaty,
pełny
- szorstki od odstających kosmków
|
| |
| Miąższ |
- biały, w podstawie trzonu
błękitnozielony, po przekrojeniu fioletowawy, różowawy, szaroniebieski, później
brązowoczerwonawy, brązowoczarny, w końcu szaroczarny
- twardy, łykowaty w trzonie (w
starszych)
- smak i zapach: łagodny, przyjemny,
niekiedy bez zapachu
|
| |
| Zarodniki |
- rdzawobrązowy, brązowy lub oliwkowo
brązowy
|
| |
| Występowanie |
- od czerwca do października
- w prześwietlonych lasach mieszanych
i liściastych, zaroślach, parkach, pod pojedynczymi osikami rosnącymi poza lasem
- tworzy mikoryzę z topolami,
najczęściej z osiką
- gatunek dość pospolity,
|
| |
| Uwagi |
- grzyb ten ma średnią wartość smakową i
odżywczą, pomimo to często jest zbierany i chętnie używany do przyżądzania potraw,
gdyż owocniki ma duże, w małym stopniu ulegające zaczernieniu. Najlepiej nadaje
się do marynowania.
- podczas gotowania czernieje
|
| |
| Ostrzeżenie |
- nie ma gatunków podobnych stanowiących
możliwość szkodliwej pomyłki. Bardzo podobny jest koźlarz
pomarańczowożółty (Leccinum testaceoscabrum) gatunek pokrewny, rosnący
pod brzozami, o jaśniejszej, z żółtawym odcieniem barwie kapelusza
|
| |
