| Kapelusz |
- średnica (3)5
- 12(20)
- najpierw półkulisty,
potem wypukły,stary może być
spłaszczony.
- barwy od jasnoorzechowej od ciemnobrązowej, szary,orzechowy, szarobrązowy, czasem do
czerwonobrązowego, u egzemplarzy rosnących natorfowiskach może być prawie biały
- suchy, matowy, gładki, niekiedy drobno
kosmkowaty
- skórka nie oddziela się od miąższu lub
oddziela się trudno.
- brzeg ostry
- grubomięsisty
|
| |
| Rurki |
- długość 10-25 mm
- białawe potem szarobrązowe, szare.
- nie zmieniają barwy po przekrojeniu
- u dojrzałych osobników wyraźnie wystają
spod kapelusza.
- pory białawe lub żółtawe, drobne,
okrągłe
- zatokowato głębokowycięte, łatwo dają
się oddzielić od kapelusza
|
| |
| Trzon |
- wysokość 8-20 cm, grubość 1-4 cm
- wysmukły, cylindryczny lub maczugowaty
(podstawa zgrubiała).
- włóknisty, u starszych okazów twardy
- biały, białawy, jasnobrązowy, pokryty
ciemnobrązowymi, szarymi lub
szaroczarnymi kosmkami (łuseczkami),
pod kapeluszem niekiedy z siateczką
- egzemplarzy rosnących na torfowiskach
łuseczki mogą być bezbarwne.
- u podstawy biała grzybnia
|
| |
| Miąższ |
- biały lub białoszary
- nie zmieniający barwy po przekrojeniu
- początkowo twardy, wkrótce w kapeluszu
miękki
- w czasie wilgotnej pogody wodnisty.
- w trzonie z wiekiem silnie
włóknisty,przypominający konsystencją drewno.
- zapach słaby,przyjemny lub bez zapachu,
przyjemny
|
| |
| Zarodniki |
- ochrowobrązowy, oliwkowobrązowy
|
| |
| Występowanie |
- od czerwca do października
- bardzo pospolity
- w lasach brzozowych, w lasach
liściastych i mieszanych z udziałem brzozy
- tworzy mikoryzę z brzozą
brodawkowatą i omszoną
- pojedynczo lub w grupach
- w Paśmie Podhalańskim występuje licznie,
choć "dzięki" wycince brzóz przez leśników w miejscach wycinki już
przestaje występować.
|
| |
| Uwagi |
- do spożycia polecam zwłaszcza
młode owocniki, gdyż trzony starych są bardzo twarde a kapelusze bardzo miękkie.
- w czasie gotowania i suszenia
czernieje
- tworzy szereg form, istnieją gatunki
pokrewne i podobne ( np grabowy)- zwykle nie są one wyróżniane przez
grzybiarzy
- wszystkie występujące w Polsce
koźlarze , nazywane powszechnie kozakami, są grzybami jadalnymi, chętnie
zbieranymi, ze względu na walory konsumpcyjnyjne i łatwość pozyskania.
|
| |
| Ostrzeżenie |
- nie ma gatunków podobnych stanowiących
możliwość szkodliwej pomyłki.
|
| |
