| Cofnij
|
Koźlarz czarny - Leccinum melaneum
| Galeria foto | Kapelusz
| Rurki | Trzon | Miąższ
| Zarodniki| Występowanie | Uwagi |
| Kapelusz |
3-15 cm średnicy,
początkowo stożkowaty, z wiekiem płasko-wypukły do poduszkowatego
barwy umbra,
szarobrązowej, czarnobrązowej do czarnej, gładki, suchy, tylko podczas wilgotnej pogody
lekko śliski.
|
| |
| Rurki |
- 12-15 mm długie
- przy trzonie głęboko wycięte,
początkowo białawe, potem szarokremowe, na przekroju nie zmieniają zabarwienia.
- pory drobne, okrągławe, zabarwione
podobnie jak rurki, początkowo białe, potem szarokremowe, u starszych okazów
szarobrązowe.
|
| |
| Trzon |
- 7-15 cm długi i 1,8-4,0 cm gruby
- u góry zwężony, u podstawy zgrubiały,
biały z licznymi kosmkami, które są brązowoczarne lub czarne.
|
| |
| Miąższ |
- biały, nie zmieniający zabarwienia
- zapach i smak słaby, przyjemny
|
| |
| Zarodniki |
- wysyp zarodników brązowooliwkowy
- zarodniki 15-23x5-7 m m, wrzecionowate,
wydłużone, gładkie.
|
| |
| Występowanie |
- Koźlarz czarny występuje w lecie i
jesieni pod różnymi gatunkami brzóz.
- W Polsce rzadki.
|
| |
| Uwagi |
- Grzyb jadalny
- Przedstawione na zdjeciu grzyby znalezione
w lasach brzozowo-osikowych z domieszką starych dębów i sosen.
źródło: Dermek A., Pilat A., Poznajemy grzyby, Zakład Narodowy im.
Ossolińskich, Wrocław 1988, s. 88-89
|
| |