Serwis miłośników grzybobrania| Lista członków klubu | Strony członków klubu | Forom dyskusyjne klubu | Nasze wyprawy | Atlas grzybów | Przepisy |
| Index gatunków | Statut klubu | E-kartki | Email klubu | Nowe forum klubu | Aktualne występowanie grzybów w Polsce |

| Wielkoowocnikowe grzyby lecznicze - artykuł Marcina Wilgi |
| Lecznicze właściwości grzybów z rodziny gąskowatych (Tricholomataceae) |
| Lecznicze właściwości grzybów  (boczniak ostrygowaty) |
| Lecznicze właściwości grzybów  (czernidłak kołpakowaty) |

Lecznicze właściwości grzybów - niesamowita Lakownica

| Opis gatunku |Lakownica lśniąca | Przysmaki z grzybów |

 

Najbardziej znane są dwa gatunki lakownic – Lakownica lśniąca (Ganoderma lucidum) i Lakownica spłaszczona (Ganoderma lipsiense, syn.. Ganoderma applanatum). W Chinach i w Japonii w medycynie ludowej stosowane są również dalsze: Ganoderma japonicum, Ganoderma sinense, Ganoderma tsugae i inne. Lakownica lśniąca (występuje głównie w cieplejszych obszarach) wyrasta najczęściej w lasach dębowych i bukowych ale czasem można ją spotkać także w parkach i ogrodach. Rośnie na pniakach a także u podstawy pni żywych drzew ( olchy, brzozy, czereśni, dębu, buka, modrzewia i sosny). Młody owocnik wygląda jak czerwony palec wystający z ziemi. Najpierw rośnie do góry a następnie wytwarza kapelusz o średnicy ok. 4 cm. Kapelusz ma początkowo miąższ korkowaty a następnie “drewnieje”. Jest silnie błyszczący, jakby polakierowany. Początkowo kapelusz jest pomarańczowy a potem kasztanowo-czerwono-brązowy. Trzon jest umieszczony ekscentrycznie – z boku kapelusza. Największy znaleziony egzemplarz lakownicy lśniącej miał 45 cm wysokości a kapelusz grzyba miał średnicę 8cm ( w niektórych atlasach wymiary kapelusza wzięto ... chyba “ z kapelusza” ponieważ podaje się przeciętną średnicę od 60 do 100 mm)

Drugi gatunek – Lakownica spłaszczona rośnie w lasach liściastych głównie u stóp dębów. Rzadko spotyka się ją w lasach szpilkowych. Lakownica spłaszczona jest zdrewniała i nie nadaje się do konsumpcji. Również Lakownica lśniąca jest określana w atlasach jako niejadalna.
Oba wymienione gatunki zajmują szczególne miejsce w medycynie wschodniej. Lakownica lśniąca jest używana w chińskiej medycynie ludowej już ponad 4 tysiące lat. W Azji Lakownica lśniąca nazywana jest po chińsku Ling-Zhi lub Ling-Chic ( czarodziejska roślina o boskiej sile leczniczej) albo po japońsku Reishi. W trzecim stuleciu przed naszą erą eliksir wytwarzany z Ling-Zhi był stosowany jako lek przedłużający życie. Leki z tego grzyba przepisywali lekarze przeciwko chronicznej żółtaczce, nadciśnieniu, astmie i bronchitowi. Leczono nią także bezsenność, schorzenia żołądka, stany zapalne stawów i nerek. W zapisach chińskich z XVI wieku można znaleźć także informacje, że systematyczne podawanie leku z Lakownicy lśniącej obniża masę ciała i wzmacnia płodność.
We współczesnej medycynie chińskiej Ganoderma lucidum ma swoje ważne miejsce jako środek wzmacniający siły organizmu, pomagający także w przypadkach chorób nowotworowych. Na Wschodzie z lakownic wyrabia się także talizmany, które mają chronić właściciela i jego dom przed nieszczęściem.

Owocniki Lakownicy lśniącej zawierają cukry, nieco białek i tłuszczów, aminokwasy, witaminy i substancje mineralne ( miedź, cynk, mangan, magnez, potas). Składniki aktywne zawarte w lakownicy dzieli się na dwie grupy:

  1. polisacharydy, które wzmacniają system odpornościowy organizmu
  2. i działają przeciwko nowotworom;

  3. węglowodory cykliczne i kwasy organiczne obniżające ciśnienie krwi i poziom cholesterolu.

Leki wyrabiane z tego grzyba są skuteczne także w leczeniu schorzeń neurologicznych a szczególnie w tych przypadkach gdy uszkodzony jest układ mięśniowy. Przy długotrwałych chorobach substancje zawarte w lakownicy wzmagają apetyt i wzmacniają serce. Wyciągi z lakownicy likwidują niekorzystne objawy jakie powoduje zmiana wysokości względem poziomu morza ( bóle głowy itp.).

Dawkowanie

Leki z Lakownicy lśniącej można stosować na różne sposoby – w postaci herbaty ( naparu), jako dodatek do zupy, w formie ekstraktów alkoholowych ( tinktur) lub w kapsułkach napełnianych proszkiem z suszonego owocnika z dodatkiem miodu. Tinktury podaje się 3 razy dziennie po 10 ml. Z lakownicy można przygotować także syrop, który należy używać przez 4 do 12 tygodni 2 razy dziennie po 20 ml. Taki syrop jest szczególnie skuteczny przy żółtaczce. Kapsułki* z lekiem stosuje się 3 razy dziennie na wzmocnienie odporności oraz przy alergiach skórnych, epilepsji, nieżycie żołądka, bolesnej menstruacji i bezsenności. Bezsenność można także leczyć naparem ( herbatką) z suszonego grzyba.
Przy migrenie należy brać jednorazowo 3 kapsułki. Przy bólach reumatycznych i dnie (skazie moczanowej) stosuje się 3 x dziennie po 3 kapsułki przed jedzeniem. Przy astmie i nadciśnieniu należy stosować przez pierwszych pięć dni 3 x dziennie po jednej kapsułce, następnie przez tydzień 2 x dziennie po 2 kapsułki, kolejny tydzień 3 x dziennie po3 kapsułki i w kolejny tydzień 2 x dziennie po 2 kapsułki. W leczeniu cukrzycy używamy 3 x dziennie po 3- 4 kapsułki. Przy żółtaczce i wysokim poziomie cholesterolu zaleca się 3 x dziennie po 4 kapsułki. Na złagodzenie negatywnych wpływów chemioterapii bierze się 3 x dziennie po 6 kapsułek.

* kapsułki zawierają ok. 400 mg proszku z suszonych grzybów. W Czechach takie kapsułki można kupić w aptece i napełnić je proszkiem.