Majówka wiosenna

Kapelusz	średnica 5-15 (15) cm kremowobiały, kremowy, niekiedy z odcieniem ochrowym lub żółtawym początkowo dzwonkowaty, wypukły z podwiniętym brzegiem, później spłaszczony z uwypukleniem na środku sucha, skórka gładka,

Blaszki	szerokość 5-10 mm białe, białawe, kremowobiałe zatokowato wycięte cienkie, gęste

Trzon	wysokość 4-9 cm, grubość 1,5-3 cm białawy, białokremowy, kremowy u młodych baryłkowaty lub maczugowaty, później cylindryczny, czasem u podstawy rozszerzony powierzchnia gładka lub lekko włóknista

Miąższ	biały, nie zmienia barwy po przekrojeniu mięsisty, soczysty, jędrny smak: silny, przyjemny zapach: silny, przypomina mąkę lub surowe ogórki

Zarodniki	białe

Występowanie	od końca kwietnia do czerwca, w górach od czerwca do lipca na łąkach, pastwiskach, na polanach śródleśnych, w trawiastych zaroślach, na skałach, rzadziej w lasach i ich obrzeżach saprofityczny może tworzyć mikoryzę z tarniną, głogiem, dziką różą, śliwą może występować pojedynczo, zwykle gromadnie, czasami tworzy tzw. czarcie kręgi pospolity, ale nie wszędzie

Uwagi	dobry grzyb jadalny uwagi o gatunku Radeusza Ruchlewicza : 1. Majówka jest atrakcyjna ze względu na to, że występuje wcześnie gdy nie ma innych grzybów. Przy wczesnych wiosnach pojawia się ostatnio już w kwietniu. 2. Owocniki majówki znajdowano w Karpatach nawet powyżej piętra kosodrzewiny, na wysokości 1900 m n.p.m ale dopiero w lipcu. 3. Obok siebie występują często dwie odmiany majówki: biała i wyraźnie żółta. 4. Majówki przedstawiane są w niemieckich atlasach grzybowych jako grzyby wysokiej jakości. 5. Majówki można smażyć, dusić w śmietanie, marynować i suszyć też. Marynowane zyskują na smaku gdy są gotowane z marchwią ( krążki marchewki można dodać do słoika).