Nie wytrzymałem ... Kiedy na stronie Wieśka zobaczyłem kosz pełen smardzów rzuciłem wszystko w kąt i uciekłem na Orawę. Wędrowałem samotnie jako, że większość „przyzwoitych”  ludzi we wtorki pracuje albo nie chce im się jechać na grzyby.. Samotne wyprawy mają swoje dobre i złe strony. Dobre bo samotny grzybiarz  może sam wybierać marszrutę i tempo marszu -  złe bo nie ma do kogo gęby otworzyć  a najważniejsze nie ma do kogo powiedzieć: popatrz jakiego grzyba znalazłem!

            We wtorek nie szukałem szczęścia w nowych miejscach lecz przetrząsałem stare smardzowiska. Okazało się, że smardze są tak poukrywane, że nawet  po przemarszu Pawłów czy Wieśka, który w tym roku osiągnął w „smardzowaniu” poziom mistrzowski,  nadal rosną i to w znacznych ilościach. Odwiedziłem dwie dolinki. Zebrałem około 120 smardzów. Nie był to mój rekord życiowy ale  tym razem owocniki były duże i wypełniły prawie w całości koszyk.  Smardze na Orawie osiągnęły już wiek dorosły ( o części można powiedzieć, że wiek starszy ale jeszcze nie starczy)  ale od czasu do czasu spotykało się  także młodzież. To jednak już koniec. Zakończył się wspaniały okres smardzowania. Był to wybitnie dobry sezon. 

            Definitywnie skończyły się szyszkówki świerkowe. W tym roku po raz pierwszy  można było spotkać tak duże ilości tych małych, smacznych grzybków. Jeszcze tydzień temu można było zbierać  tysiące, we wtorek widać było nieliczne, ususzone kapelusiki. 

W dalszym ciągu widać duzo egzemplarzy  czarki szkarłatnej   a raczej jej odmiany – Sarcoscypha  austriaca.  Jesteśmy w przededniu pojawienia się ”hrubego”  grzyba . Lada moment wyskoczą poćce czyli borowiki ceglastopore. Na nizinach już znaleziono pierwsze,   w lasach górskich pokażą się  nieco później. Jak zapowiada się główna  część sezonu grzybiarskiego?

 Jeżeli wziąć pod uwagę tegoroczną wiosnę, taką normalną, bez ogromnych upałów, z dużą ilością opadów to rokowania wydają się być bardzo korzystne. Świadczy o tym nie tylko aktualna pogoda ale także to co działo się dotychczas. Pierwsze grzyby wiosenne ; czarki, smardze, szyszkówki a nawet majówki – obrodziły wspaniale. Majówki są wprawdzie mocno robaczywe ale jest ich sporo. A więc zaczęło się nieźle.

Pod koniec ostatniego w tym roku smardzobrania dostało mi się nieźle od pogody. Nad Tatrami posiniało, zawarczało, ryknęło wreszcie grzmotem i sypnęło gradem. Grad był momentami bardzo duży i obfity. Dobrze, że orawskie świerki potrafią  osłonić człowieka   przed  skutkami gradobicia.

Autor tekstu Tadeusz Ruchlewicz

P.S.
Zaznaczam aby znowu ktoś nie zarzucił że członkowie klubu Darz Grzyb zbierają będące pod ochroną w Polsce smardze że smardze te zbierane są na Słowacji... gdzie ona nie obowiązuje.

Zenit  autor serwisu